Praca kobiety

Allah (Subhaanahu wa ta´ala- Chwała Jemu i Wyniosłość) stworzył człowieka z mężczyzny i kobiety i uczynił między nimi miłość i miłosierdzie, które są podstawowymi czynnikami gwarantującymi rozwój wszechświata. Allah (Subhaanahu wa ta´ala- Chwała Jemu i Wyniosłość) obdarzył mężczyznę siłą fizyczną pozwalającą na pokonywanie wszelkich ziemskich trudności w celach zarobkowych a kobiecie natomiast przeznaczył sprawy wynikające z jej naturalnych predyspozycji, czyli ciążę, poród, karmienie i wychowanie dzieci, którym towarzyszą: współczucie, czułość, litość.

Z w/w cech charakteryzujących mężczyznę i kobietę wynika, że naturalnym stanem dla mężczyzny jest praca poza domem w celu zarobienia na utrzymanie rodziny a dla kobiety naturalną funkcją jest praca w domu.

Islam nie zabronił kobiecie podjęcia pracy i co ważniejsze zalegalizował jej transakcje handlowe i umowy majątkowe typu kupno-sprzedaż i uznał je za wiarygodne bez udziału lub pozwolenia opiekuna, męża. Islam uporządkował sprawy związane z pracą kobiety i przedstawił warunki i kryteria dotyczące tej pracy. Jeśli chociaż jeden z tych warunków lub kryteriów nie jest spełniony to praca kobiety poza domem staje się niedozwolona. Do warunków zezwalających kobiecie na prace zarobkową zaliczamy:

brak zakłóceń w obowiązkach domowych tak, aby praca nie stała się przeszkodą w wykonywaniu obowiązków w stosunku do męża i dzieci nałożonych na kobietę przez islam, bo tak jak kobieta posiada pewne prawa wobec męża tak i jej mężowi przysługują prawa jak również i dzieciom.

praca w towarzystwie kobiet w miejscach, w których nie dochodzi do mieszanych kontaktów obu płci. Wysłannik Allaha (salla-llahu ´alaihi wa salam- Pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim) powiedział:

„Jeśli ktoś przebywa na osobności z obcą kobietą to szatan jest z nimi jako trzeci.” (Sahih Ibnu Habban, Hadis Nr.7254)

Angielska pisarka Lady Kock w gazecie ’EKO’ napisała: „Integracja płci jest rzeczą ulubioną przez mężczyzn i dlatego kobieta żąda tego, co jest przeciwne jej naturze. Im bardziej występuje to zjawisko tym zwiększa się liczba dzieci z nieprawego łoża i w tym jest duże nieszczęście”. Przytoczymy fragment z książki pt. „ Pokój międzynarodowy a islam” Saida Kutba, w której napisał: „ Prawem przysługującym zarówno mężczyźnie jak i kobiecie jest wzajemne zaufanie i brak pokusy ze strony płci przeciwnej, która może doprowadzić do wypaczenia uczuć wobec współmałżonka(ki)” a to doprowadzi do grzechu, który zagrozi świętemu związkowi i zaniknie wzajemne zaufanie i spokój.

Wypaczenie uczuć i zmierzanie w kierunku demoralizacji jest codzienną rzeczywistością w tych społeczeństwach, w których rozpowszechnione jest mieszanie się płci we wzajemnych kontaktach oraz tam gdzie kobieta wychodząc z domu nie zakrywa w pełni swego ciała i nakłada makijaż, wówczas jej osoba staje się narzędziem pożądania. Jest to dowód na kłamliwe stwierdzenia tych, którzy mówią, iż mieszane kontakty kształtują uczucia i wyzwalają energię, że uczą obie płcie kultury rozmowy i wzajemnego współżycia oraz zdobywają doświadczenia, na podstawie, których wybierają sobie współmałżonków a wybór, który dokonali daje im satysfakcję. Autor podsumowuje to pisząc, że argumenty ludzi tak twierdzących nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości, która ukazuje niestałość w uczuciach i rozpad rodzin przez rozwody oraz rozpowszechnienie zdrady małżeńskiej w tych społeczeństwach. Natomiast, co się tyczy kształcenia uczuć i wyzwolenia energii przez mieszane kontakty i rozmowy to należy wspomnieć, jaka jest liczba dziewcząt w ciąży w średnich szkołach amerykańskich, a wynosi ona w niektórych szkołach 48%.

Jeśli chodzi o szczęśliwe rodziny założone na bazie swobody we wzajemnych kontaktach i wolnego wyboru należy zapoznać się ze statystyką rozbitych przez rozwód amerykańskich rodzin, w której z czasem zwiększa się procent rozwodów w miarę jak rozpowszechniane swobodne kontakty obu płci.

praca musi być dozwolona przez islam i odpowiadająca kobiecej naturze, znaczy to, aby nie pracowała ponad jej siły jak np. w przemyśle ciężkim i w pracach, które poniżają jej godność np. sprzątanie męskich łaźni i ulic, czego prawodawstwo islamskie nie akceptuje dla kobiety. Pada pytanie: Dlaczego kobieta pracuje?

Jeśli kobieta podejmuje pracę w celu utrzymania siebie to islam zagwarantował jej to prawo, bo jak wiadomo system ponoszenia kosztów finansowych zobowiązuje ojca do utrzymania córki do momentu jej wyjścia za mąż. Po wyjściu za mąż obowiązek utrzymania jej i dzieci spada na męża. Gdy zaś umiera jej mąż ten obowiązek przenosi się powtórnie na jej ojca. A w przypadku, gdy ojca nie ma obowiązek utrzymania jej jest nałożony na dzieci. Jeśli zaś dzieci są jeszcze małe to utrzymaniem jej zajmują się bracia, a później bliscy krewni. Z tego wynika, że od urodzenia aż do śmierci kobieta ma zagwarantowane przez islam utrzymanie i nie ma takiej potrzeby, aby musiała pracować na siebie. Gwarancja ta służy temu, aby poświęciła się wyłącznie społecznej misji, którą jest prowadzenie domu i dobre wychowanie pokoleń, co wymaga od niej wielu wysiłków i trudów.

Samuel Smails, angielski naukowiec i jeden z przedstawicieli angielskiego odrodzenia mówił: „ System, który ustanowił, że kobieta ma obowiązek pracować w różnego rodzaju przedsiębiorstwach przyczyni się do wzrostu społecznego dobrobytu lecz wynikiem jego będzie zniszczenie życia rodzinnego, gdyż system ten zachwiał strukturę rodziny niszcząc jej filary i zrywając więzi społeczne. Ten system zabrał żonę od jej męża i dzieci od ich bliskich, przez co stał się bezwartościowy i poniżający honor kobiety, gdyż prawdziwym zadaniem kobiety jest wywiązywanie się z obowiązków rodzinnych tak jak prowadzenie domu i rozporządzanie sprawami z nim związanymi oraz wychowanie dzieci.

Praca w przedsiębiorstwach sprawiła, że kobieta nie wywiązuje się z obowiązków rodzinnych, co zmienia atmosferę w domu a zaniedbane dzieci rosną bez moralnego wychowania, z czasem wygasa miłość małżeńska i kobieta przestaje być miłą i kochającą żoną. Staje się zaś koleżanką w pracy obarczona trudami, narażona na wpływy innych, które niszczą jej skromność w myśleniu i zachowaniu plamiąc przez to jej honor.