Nowym Testament

Jezus (´alaihim salaam- Pokój z nimi)jak sam twierdzi, nie przyszedł zmienić, lecz zatwierdzić prawo mojżeszowe. W N.T. nie żadnego tekstu, który zakazywałby poligamii, ani wyraźnego zakazu praktykowania jej.

Król Irlandii Deithar Mit miał dwie żony, tyle samo miał król Fryderyk II i to za pozwoleniem Kościoła, co jest dowodem zależności nakazów i zakazów dotyczących poligamii od postanowień Kościoła.

Martin Luter, założyciel protestantyzmu twierdził, że poligamia nie jest kwestią odbiegającą od zasad chrześcijaństwa i wzywał on do praktykowania wielożeństwa mówiąc:

„Tak, Bóg zezwolił niektórym mężczyznom Starego Testamentu na wielożeństwo pod warunkiem, że wymagają tego specjalne okoliczności. Jeśli chodzi o współczesnego chrześcijanina to może on naśladować przywilej nadany mężczyznom S. Testamentu jedynie wówczas, gdy jest przekonany o tym, że okoliczności, jakie go otaczają są podobne do tych, w których żyli biblijni mężczyźni, bo wielożeństwo lepsze jest niż rozwód”.

Zakaz wielożeństwa wynika zatem nie z zasad chrześcijaństwa, ale z prawodawstw ustanowionych przez głowy różnych Kościołów chrześcijańskich. Współczesny Kościół, któremu przewodniczy Papież nie zezwala na wielożeństwo. Przykładem tego jest:

  • Kościół prawosławny, który nie zezwala żadnemu z małżonków na zawarcie drugiego związku, jeśli trwa małżeństwo.

  • Kościół ormiańsko - katolicki, który dozwala wchodzenia w nowy związek małżeński jedynie po unieważnieniu poprzedniego małżeństwa.

  • Kościół greko-prawosławny twierdzi, że dopóki trwa małżeństwo dopóty zawarcie nowego związku jest zakazane.